Well, the Marten Mingus Quintet 2 Statement Edition blown me away. Although they share the same voicing philosophy with my resident speakers for the aforementioned reasons, they are better. But they are also much more expensive, even though their basic version is absurdly cheap (71k€) by today's high-end audio standard. The improved Statement Edition, for which you pay 12.2k€ extra, may seem like a big financial upcharge, but I don't know of any speaker in this category that can compete with the Mingus Quintet 2 Statement version. What's more, if I put them behind an imaginary veil and judge them with my eyes closed based solely on their performance, they would be hard to beat regardless of price. If they were part of the Got Talent contest, the Marten Mingus Quintet 2 Statement Edition would be my Golden Buzzer.

Perhaps Marten should consider licensing the phrase that Kiss, one of the most iconic rock bands of all time, uses to open their live shows - You Wanted the Best, You Got the Best.

Good bass is like good foundations of a house. The building itself can be very nice, but the foundations decide whether it will survive all weathers. And it was Brian Bromberg’s bass in the cover version of The Beatles’ Come Together that made me realize what was so special about the Mingus Quintet 2: the bass featured a very unique combination of weight, timbre, and warmth, with amazing speed, textural detail, and articulation. It was that type of exquisitely voiced completeness that be there the softest deviation it would throw the speakers out of the balance. At the same time, the Marten’s bass was deep and luxurious, like a car riding on well-dialled suspension.

With Malia’s Magnetic Lines, the Mingus Quintet 2 erased the room’s walls. Boris Blank knows how to mix magnetizing electronic pieces and the Marten speakers conjured up an immersive experience as if I was sitting in the middle of expanding sonic soundscape, in sort of pseudo-Dolby Atmos. On top of that, the sound was exquisitely smooth and free-flowing. The tweeter is so seamlessly integrated that the speakers sounded as if there were not tweeters at all. Never had I such an effortless experience with a diamond tweeter, another personal myth busted. The drivers have unusually high crossover points, 370Hz and 4000Hz, which may contribute to the transitions between the bands be so non-existent. With eyes closed, the Mingus Quintet 2 did not sound like one-way speakers either – they sounded like no speakers at all or large electrostatic panels, yet with complete low octaves and much more adrenaline. It is something that is not available from large speakers, the smaller ones usually disappear more successfully in a listening space. Recently I have reviewed Tidal Piano 2, that are 2-way speakers using similar drivers. They also are of similar size and similar price, and they have similar voicing too. I liked them very much, but the Mingus Quintet 2 Statement Edition were more complete, more alive, and their character did not change with volume. I auditioned them in approximately 50sqm large room and they filled it with ease. And they sounded special when pushed really hard, and not less special when played in the late-night listening mode. The sound was composed, supple and authoritative at all times, with effortless projection into the room and truly captivating three-dimensional soundstage.

Link do recenzji: Marten Mingus Quintet 2 Statement Edition – Audiodrom

Trzy cechy tych kolumn, które od początku robiły na mnie ogromne wrażenie to: |1| obłędna rozdzielczość, |2| znakomity bas i |3| wyjątkowa spójność dźwięku. Ta ostatnia cecha warta jest dodatkowego podkreślenia zważywszy na doskonałą i mocną prezentację obu skrajów pasma. Łapiąca od początku za ucho rozdzielczość brała się w dużej mierze z diamentowej kopułki. To bardzo kosztowny przetwornik, ale jego możliwości wydają się niemal nieskończone, a im lepsze nagranie, tym bardziej to słychać. Kolumny wchodzą w takie utwory bardzo głęboko, wydobywając na światło dzienne (jak się wydaje) nieskończoną ilość informacji ukrytych w najgłębszych, dla wielu kolumn wręcz niedostępnych, warstwach muzyki i sprawiając, że wiele nagrań odkrywamy na nowo.

To płyta znana zapewne większości naszych czytelników. Doskonale wiecie więc, że mówimy o nagraniu koncertowym, zarejestrowanym w niezwykły sposób w małym klubie. Na niewielkiej scenie znalazło się tam pięciu muzyków. Mingusy Quintet nie dość że znakomicie oddały cechy i brzmienie każdego instrumentu, zbudowały dużą, pełną powietrza scenę, na której instrumenty mogły swobodnie oddychać, to jeszcze arcyprecyzyjnie każdego z muzyków na owej scenie ulokowały i opisały jego obraz w przestrzeni budując duże, trójwymiarowe, namacalne bryły. Ten niezwykły spektakl muzyczny rozgrywał się trzy metry ode mnie, a wokół, zwłaszcza na początku, spora grupa ludzi z zapałem pałaszowała co tam mieli na talerzach. Innymi słowy – Marteny zabrały mnie tam, do klubu Pawnshop na koncert, a ja czułem się jakbym tam faktycznie był. Jasne, że topowe wzmacniacze lampowe, takie jak: Kondo, AudioTekne, czy Air Tight wynosiły namacalność, organiczność i obecność dźwięku na jeszcze wyższy poziom, ale Marteny z Martonem nadrabiały to niebywałą precyzją, różnicowaniem i dynamiką (niemal) porównywalną z koncertową.

W każdym razie, najważniejsza część pasma jest nie tylko rozdzielcza, precyzyjna, kolorowa, nasycona, ale i swobodna, otwarta. Nie ma to nic wspólnego z „wyżyłowanym”, jakby wysilonym brzmieniem ceramicznych przetworników jakie znam z wielu innych konstrukcji. Tu muzyka płynie lekko, w tym sensie, że swobodnie, a ilość informacji i sposób ich pokazania po prostu musi się podobać. Tym bardziej, że słuchając doskonale znanych nagrań zachwycałem się nie klasą dźwięku, ale muzyką i jej wykonawcami, a towarzyszące temu emocje nie odbiegały od moich „pierwszych razów” (z każdą z tych płyt oczywiście :)). W wokalach nic sztucznie nie syczało, a jeśli już pojawiały się sybilanty to, jak w naturze, nieirytujące, naturalne. Trąbka kłuła w uszy, ale nie bardziej niż przy słuchaniu jej na żywo. I tak było w każdym przypadku.

Tu nie ma co opowiadać, tego trzeba posłuchać! - chciałoby się napisać. Oczywiście posłuchać w systemie z wysokiej półki, takim, który nie odbierze żadnych atutów tym znakomitym kolumnom. Marteny Mingus Quintet to jeden z tych rzadkich przypadków, które (moim zdaniem) są w stanie pogodzić większość audiofilów (ludzi skupionych na sprzęcie) i melomanów (czyli tych, dla których system audio jest tylko środkiem do celu). Fantastyczna rozdzielczość, dynamika i wyjątkowy bas, łączą się z gładkością i wypełnieniem, potęga z finezją, precyzja ze swobodą. A nad wszystkim pieczę sprawują spójność, płynność i otwartość grania. Rewelacja! Dlatego kolumny otrzymują nasze najważniejsze wyróżnienie: nagrodę GOLD Fingerprint.

Link do recenzji: Marten Mingus Quintet – Highfidelity.pl

Link: Marten Mingus Quintet – Highfidelity.pl – Wyróżnienie GOLD Fingerprint

Link: Marten Mingus Quintet – Highfidelity.pl – Best Product 2019