Na ich czele stoi czytelność wysokich tonów. Wstęga jest rozdzielcza i gra jasno, słonecznie, bez woalu czy zmatowienia. Nie oferuje takiej barwności jak AMT, ale spokojnie plasuje się na poziomie dobrych kopułek, zachowując zwłaszcza ich zdecydowanie i dosłowność. Jej aktywność równoważy potężny bas. Charakter linii transmisyjnej przejawia się w jego majestacie i lekkiej powolności, za to bez trudu wytwarza wysokie ciśnienia akustyczne i schodzi znacznie głębiej, niż wskazywałyby wymiary monitora. K300 mk.3 nie budują spektakularnych kontrastów dynamicznych, ale dobrze wiedzą, jak zagrać głośno i czysto. Nie duszą się w skomplikowanych fakturach. Zachowują niezłą przejrzystość, choć tutaj również znajdą się propozycje lepsze i niekoniecznie droższe. Ważne, że głośniki nie kaleczą uszu. Pozostają przyjazne i muzykalne, przyciągając uwagę barwami gitar. Akurat to zupełnie nie dziwi, jeżeli przypomnimy sobie odniesienia do starej szkoły brytyjskiej. Tam również granie było ukierunkowane na muzykalność i akustyczne instrumentarium.

Przejście do mniej skomplikowanych składów zapewnia potężny przyrost słuchalności. Miękka, płynna narracja z nasyconymi barwami średnicy pasma nadaje prezentacji relaksujący wymiar, choć mocna podbudowa z dynamiki i basu potrafi również podkreślić rytm. Niskie tony pozostają raczej leniwe, za to wnoszą miłą głębię, którą docenimy zwłaszcza w muzyce elektronicznej. Potrafią miło zamruczeć i poruszyć powietrzem w niewielkim pomieszczeniu. Świetnie brzmi perkusja. Talerze i werble pozostają wyraźne, a duże bębny i stopa zachowują właściwą masę.

Monitory Kerr Acoustic są interesującą opcją o ciekawie skrojonym brzmieniu bez większych wad i z czytelnymi zaletami, może nawet i lepszą niż średnia w tej cenie. Ale… podłogówki okazują się w swojej estetyce wybitne i niepowtarzalne. A jako że całkiem dobrze sobie radzą w pomieszczeniach rzędu 20 m2, a w większych tylko rozwijają skrzydła, to już powinno rozwiać wszelkie wątpliwości.

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi i Muzyka

Ze zpěvu Renée Fleming v „River“ („Haunted Heart“ | 2006 | Rounder | 0602517032798) přímo čišela taková ta ostrovní organická nonšalance, přes níž ovšem do prostoru proudí pěkně a snadno čitelný zvuk. K300 mk.3 se nijak dominantně neprosazují, prostě si tak plují a technické nahrávky filtrují velmi dobře do čisté hudby. Vokál možná nebyl úplně expresivní, linul se v celkovém poklidu a bez snahy o dramatičnost, stejně však vnímáte dostatek detailů a hlavně byl hlas zavěšený pěkně a přirozeně v prostoru přímo před námi.

Páskový výškáč v titulní skladbě desky „Use Me“ (Vanessa Fernandez | 2014 | Groove Note | 0660318105028) odváděl výkon, který od rychlého a lehounkého měniče čekáte – činely měly velmi pěkné prokreslení, měly tvar a dobrou velikost, zároveň to ale nebyl zvuk takového toho řízného až pichlavého typu, kam se někdy podobné typy měničů dostanou. Tento je rychlý, má pěknou znělost, zároveň ale i tady cítíte klid a jistou míru hladkosti, což se ovšem neproměňuje v nějakou příliš upejpavou éteričnost. Jsou to výšky „normální“ – žádná falešná zvonivost, přesto dobrá znělost, žádné zintenzivněné detaily, ale solidní informativnost. Zvuk je čistý, bez snahy o umělou expresivnost. Pěkné a celkově dobře zapadající do celkového ladění.

Na orchestrální suitě BWV 1066 Johanna Sebastiana Bacha (Neville Marriner & Academy of St. Martin in the Fields | 1991 | Decca | 430 387-2) bylo znát velmi dobře, že K300 mk.3 potřebují péči při usazování v místnosti. Třeba na obvyklé pozici v naší místnosti se jim nelíbilo – zvuk prostě adekvátním způsobem nerozkvetl. I tam bylo cítit, že dění se odehrává za reprosoustavami a je dobře čitelné, potud fajn. Ale pokud chcete opravdu hezký prostor, musíte K300 mk.3 dopřát lehce nadstandardní množství vzduchu - mezi ozvučnicemi a zdmi okolo, ale i mezi oběma skříněmi, stejně jako mezi nimi a vašima ušima. Navíc jsou trochu směrové, takže stojí za to strávit nějaký ten čas precizním nastavováním. Pak se vám reprosoustavy odmění pěkně uspořádaným, velmi spojitým a vzdušným obrazem.

Že jsou K300 mk.3 vlastně takové neagresivně upřímné, to ukázala bezvadná nahrávka „Northern Star“ od Christine McVie („In the Meantime“ | 2004 | Koch | 0099923960027). Všechno znělo velice krásně – čisté, zřetelné, přesto pořád poklidné a přirozené. Tento typu hudby je pro Kerr Acoustics také ideální – (v nahrávce trochu předimenzovaný) bas je fyzicky citelný, výšky (v nahrávce dosti jasné) jsou znělé a hlas je pocitově přítomný, všechno prostě funguje a klidnější tempo skladby si prostě užijete, aniž byste v kterékoliv části cítili cokoliv, co by tam nepatřilo. Je to organický, smysluplný a zrale muzikální zvuk.

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi Voice

Link: Kerr K300 Mk3 – Stereo+ – Spesielt Anbefalt

Link: Kerr K300 Mk3 – The Audiophile Man – Deeply Groovy

Link: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi Voice – TIP Redakce