Na ich czele stoi czytelność wysokich tonów. Wstęga jest rozdzielcza i gra jasno, słonecznie, bez woalu czy zmatowienia. Nie oferuje takiej barwności jak AMT, ale spokojnie plasuje się na poziomie dobrych kopułek, zachowując zwłaszcza ich zdecydowanie i dosłowność. Jej aktywność równoważy potężny bas. Charakter linii transmisyjnej przejawia się w jego majestacie i lekkiej powolności, za to bez trudu wytwarza wysokie ciśnienia akustyczne i schodzi znacznie głębiej, niż wskazywałyby wymiary monitora. K300 mk.3 nie budują spektakularnych kontrastów dynamicznych, ale dobrze wiedzą, jak zagrać głośno i czysto. Nie duszą się w skomplikowanych fakturach. Zachowują niezłą przejrzystość, choć tutaj również znajdą się propozycje lepsze i niekoniecznie droższe. Ważne, że głośniki nie kaleczą uszu. Pozostają przyjazne i muzykalne, przyciągając uwagę barwami gitar. Akurat to zupełnie nie dziwi, jeżeli przypomnimy sobie odniesienia do starej szkoły brytyjskiej. Tam również granie było ukierunkowane na muzykalność i akustyczne instrumentarium.

Przejście do mniej skomplikowanych składów zapewnia potężny przyrost słuchalności. Miękka, płynna narracja z nasyconymi barwami średnicy pasma nadaje prezentacji relaksujący wymiar, choć mocna podbudowa z dynamiki i basu potrafi również podkreślić rytm. Niskie tony pozostają raczej leniwe, za to wnoszą miłą głębię, którą docenimy zwłaszcza w muzyce elektronicznej. Potrafią miło zamruczeć i poruszyć powietrzem w niewielkim pomieszczeniu. Świetnie brzmi perkusja. Talerze i werble pozostają wyraźne, a duże bębny i stopa zachowują właściwą masę.

Monitory Kerr Acoustic są interesującą opcją o ciekawie skrojonym brzmieniu bez większych wad i z czytelnymi zaletami, może nawet i lepszą niż średnia w tej cenie. Ale… podłogówki okazują się w swojej estetyce wybitne i niepowtarzalne. A jako że całkiem dobrze sobie radzą w pomieszczeniach rzędu 20 m2, a w większych tylko rozwijają skrzydła, to już powinno rozwiać wszelkie wątpliwości.

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi i Muzyka

Ze zpěvu Renée Fleming v „River“ („Haunted Heart“ | 2006 | Rounder | 0602517032798) přímo čišela taková ta ostrovní organická nonšalance, přes níž ovšem do prostoru proudí pěkně a snadno čitelný zvuk. K300 mk.3 se nijak dominantně neprosazují, prostě si tak plují a technické nahrávky filtrují velmi dobře do čisté hudby. Vokál možná nebyl úplně expresivní, linul se v celkovém poklidu a bez snahy o dramatičnost, stejně však vnímáte dostatek detailů a hlavně byl hlas zavěšený pěkně a přirozeně v prostoru přímo před námi.

Páskový výškáč v titulní skladbě desky „Use Me“ (Vanessa Fernandez | 2014 | Groove Note | 0660318105028) odváděl výkon, který od rychlého a lehounkého měniče čekáte – činely měly velmi pěkné prokreslení, měly tvar a dobrou velikost, zároveň to ale nebyl zvuk takového toho řízného až pichlavého typu, kam se někdy podobné typy měničů dostanou. Tento je rychlý, má pěknou znělost, zároveň ale i tady cítíte klid a jistou míru hladkosti, což se ovšem neproměňuje v nějakou příliš upejpavou éteričnost. Jsou to výšky „normální“ – žádná falešná zvonivost, přesto dobrá znělost, žádné zintenzivněné detaily, ale solidní informativnost. Zvuk je čistý, bez snahy o umělou expresivnost. Pěkné a celkově dobře zapadající do celkového ladění.

Na orchestrální suitě BWV 1066 Johanna Sebastiana Bacha (Neville Marriner & Academy of St. Martin in the Fields | 1991 | Decca | 430 387-2) bylo znát velmi dobře, že K300 mk.3 potřebují péči při usazování v místnosti. Třeba na obvyklé pozici v naší místnosti se jim nelíbilo – zvuk prostě adekvátním způsobem nerozkvetl. I tam bylo cítit, že dění se odehrává za reprosoustavami a je dobře čitelné, potud fajn. Ale pokud chcete opravdu hezký prostor, musíte K300 mk.3 dopřát lehce nadstandardní množství vzduchu - mezi ozvučnicemi a zdmi okolo, ale i mezi oběma skříněmi, stejně jako mezi nimi a vašima ušima. Navíc jsou trochu směrové, takže stojí za to strávit nějaký ten čas precizním nastavováním. Pak se vám reprosoustavy odmění pěkně uspořádaným, velmi spojitým a vzdušným obrazem.

Že jsou K300 mk.3 vlastně takové neagresivně upřímné, to ukázala bezvadná nahrávka „Northern Star“ od Christine McVie („In the Meantime“ | 2004 | Koch | 0099923960027). Všechno znělo velice krásně – čisté, zřetelné, přesto pořád poklidné a přirozené. Tento typu hudby je pro Kerr Acoustics také ideální – (v nahrávce trochu předimenzovaný) bas je fyzicky citelný, výšky (v nahrávce dosti jasné) jsou znělé a hlas je pocitově přítomný, všechno prostě funguje a klidnější tempo skladby si prostě užijete, aniž byste v kterékoliv části cítili cokoliv, co by tam nepatřilo. Je to organický, smysluplný a zrale muzikální zvuk.

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi Voice

The K300 is a speaker that has solved most of the problems we encounter in the high-end, as it has extremely low distortions in a very wide range, top speed of transitions, explosive dynamic contrasts, continuity from another planet and disappeared colorations and resonances. It essentially has no cabin sound, that is, its box is more invisible than the B&W 805D4 and it practically plays with the freedom and openness of an open baffle or a membrane speaker. In relation to these, it is more specific and more disappeared in space, because it is smaller and brings fewer obstacles to the sound stage it sets up.

It has the superior loudness that one would expect from a 6.5-inch woofer without box accents and it gives it in a way that is crystal clear, detailed, coherent and, above all, with exemplary focus, where the images on the stage are large and uncompressed, almost like a rear funnel. In other words, the K300's bass is like an open window, free and bright, not like a basement, dark and closed.

And when it "thunders" in the big dynamic bursts, then you understand that the contrast is superior to any conventional "box" because nothing hinders the movement of the woofer. So, some percussion may sound a little smaller than a reflex speaker, but when we put in a church organ the volume becomes enormous! It offers superior variety, depending on the recording. This is maintained throughout the low range, from deep bass to the upper lows where the transmission lines often empty, thus providing an amazing combination of extension, resolution and dynamic range. The treble is obviously charismatic, with absolutely top-notch resolution, speed and transparency and one really does not notice when the tweeter takes over, as there is no discontinuity with the woofer.

In other words, putting a ribbon on a transmission line takes guts and it is no coincidence that we have never seen it on the market before. Needless to say, all the speaker's feats in bass, treble, stage, dynamics and timing simply serve the most expressive, free and brilliant midrange that the high end category has to offer in two-way base speakers. Embossed, lightning-fast, dense and fleeting where necessary, the little Kerr's midrange has a huge variety of timbres and saturation, recreating the timbre of each instrument with naturalness.

Ultimately, even a week after the start of the test, I am unable to give any sonic character to the K300, every morning I press play and simply listen to the recording, not the speaker. It is no coincidence that these days I played most of the SACDs on our universal and the Clearaudio turntable caught fire, as I could not get enough of these more organic formats. It is a STAR !!!!

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – Sound Plus

It turns out that there is no need for concern. These are impressively transparent speakers that simply reflect the quality of the signal that is fed to them. We spent a good few hours going through a string of recordings from Kind Of Blue by Miles Davis to Prince’s Controversy with the likes of Nine Inch Nails (With Teeth) and Al Green (...Is Love) in between, deeply impressed by the way these speakers reveal so much about the various productions and recordings in general. These standmounts are detail retrievers of the highest order, but present all that information in such a cohesive and natural way that our attention is held by the musical experience rather than the mechanics of the recording.

For this to happen the K300’s tonal character has to be even and balanced, and it is.  It isn’t uncommon for premium standmounters to deliver unusually large amounts of bass for their size, as it is one way for manufacturers to justify charging so much for a compact box. But there are obvious negatives to this approach, mainly that the lows can sound unwieldy and lacking in subtlety.

The Kerrs don’t do that, preferring to deliver slightly lean but still proportionate and articulate lows instead. Don’t get us wrong, feed them the likes of Hans Zimmer's Interstellar OST and they will still dig deep and with authority, but there is never so much bass that we wonder if we’ve connected a subwoofer accidentally. The payoff is quality. Those low frequencies are precisely defined and beautifully textured, and perhaps most importantly of all, blend seamlessly into the similarly impressive midrange.

This Hans Zimmer soundtrack highlights the K300 Mk3’s excellent dynamic reach and their finesse with low-level instrumental strands. They readily reveal compression in a recording and are an open window if you want to analyse the recording quality of the music you are listening to. It is important to note that while they readily reveal the character of a recording, these Kerrs don’t go out of their way to artificially highlight flaws. They remain surprisingly listenable unless the recording or partnering system is especially poor.

Smaller speakers tend to stereo image well, and these Kerrs are no different. They deliver a wide and deep soundstage and populate it with crisply focused sounds. Instruments are locked in position and nicely layered when it comes to rendering the depth aspect. Pleasingly, the stereo imaging remains stable when the music becomes demanding.

Link do recenzji: Kerr K300 Mk3 – What Hi-Fi?

Link: Kerr K300 Mk3 – Hi-Fi Voice – TIP Redakce

Link: Kerr K300 – The Audiophile Man – Deeply Groovy

Link: Kerr K300 – Stereo+ – Spesielt Anbefalt