A Reference gra nad wyraz dojrzale i z właściwym swej nazwie wyrafinowaniem. Nie ma przy tym w jego brzmieniu nawet najmniejszych oznak wyczynowości, czy też tendencji do usilnego zabiegania o atencję na drodze sztucznego podbijania któregoś z podzakresów, czy też „autorskiej” interpretacji transmitowanego materiału. Ba, trzymając się skandynawskiej estetyki w jego przypadku śmiało można mówić o pełnej zgodności z duńskim pojęciem hygge oznaczającym m.in. „osiągnięcie wewnętrznej równowagi, bezpieczeństwa i harmonii” zazwyczaj poprzez zadowolenie, czy wręcz czerpanie radości z pozornie zwykłych i błahych drobiazgów oraz czynności. Krótko mówiąc jest to jeden ze skuteczniejszych sposobów na osiągnięcie swoistego błogostanu, co przekładając na nasze – audiofilskie realia oznacza upragnioną nirwanę.

Z racji swej wrodzonej naturalności i wyrafinowania przekazu Jorma USB Reference wydaje się być propozycją tyleż bezpieczną, co godną polecenia wszystkim melomanom i audiofilom, którzy będąc zadowolonymi z aktualnego status quo chcą postawić przysłowiową kropkę nad „i”. Jorma nie wpłynie bowiem ani na zastaną równowagę tonalną, czy też intensywność saturacji, lecz jedynie uwolni drzemiące w systemie kolejne pokłady rozdzielczości, swobody artykulacji i niuansów będących kolejnym krokiem ku znanemu z uczestnictwa we wszelakiej maści wydarzeniach muzycznych realizmowi.

Na czym polega to coś w wydaniu Jormy? Otóż po aplikacji kabla USB z tej stajni przekaz jest soczysty i pełen energii, ale przy tym nacechowany odpowiednio ostrym, pozwalającym zaistnieć na wirtualnej scenie pełnemu pakietowi informacji, rysunkiem źródeł pozornych. To natomiast wprost przekłada się na oddech przekazu i znakomite oddanie odcieni dosłownie każdego, nawet pojedynczego, czasem brzmiącego w nieskończoność dźwięku z dosłownie każdego zakresu pasma akustycznego z basem włącznie. Ja wiem, że mocno uśredniające wydarzenia sceniczne nasycenie ponad wszystko wielu melomanom bardzo się podoba, ale niestety jest ono zazwyczaj okupione utratą mikrodynamiki, która przecież składają się na finalny odbiór słuchanego materiału. Bez tego będzie zwykła nuda. A tak muzyka będzie nas zaskakiwać, co sprawi, że bez problemu zauroczą nas i ciężkie brzmienia spod znaku Metallici, jak i barokowa twórczość pióra Claudio Monteverdiego. Pierwsza fajnie nas kopnie stopą perkusji oraz zaatakuje uderzeniem mocnych gitar, zaś druga za sprawą lotności przekazu często wypełniających wielkie kubatury kościołów chóralnymi sekwencjami odda prawdziwego ducha zawartego w niej sacrum. I w takim, pełnym zwrotów akcji w zależności od słuchanej muzyki duchu wypadł tytułowy kabel USB.

Czy bazując na powyższym opisie, jestem w stanie polecić Jormę USB Reference każdemu? Ależ jak najbardziej. Kabel jest nie tylko energetyczny, ale również pełen wigoru i poszukiwanej w muzyce agresji, dzięki czemu praktycznie nie widzę dla niego jakichkolwiek przeciwwskazań. No dobrze, naturalnie zawsze istnieje możliwość kręcenia przysłowiowym nosem, gdyż jeszcze się taki nie urodził, żeby każdemu dogodził, ale tylko w momencie wpięcia w system z totalną nadwagą. Jednak żebyśmy się dobrze zrozumieli. To nie będzie problem rzeczonej łączówki, tylko nie do końca ze sztuką skonfigurowanej zbieraniny audio. W każdym innym wypadku jedyną, powtarzam jedyną zaporą może być jego cena. Owszem, warta każdej złotówki, ale niestety na miarę segmentu, w którym jest lokowany.

Link do recenzji: Jorma USB Reference – Soundrebels.com

In return, the Jorma is airier and considerably more fluid, and like the FTA Sinope, the Jorma is incredibly neutral, yet also very natural, arguably more so than the admittedly quite strict Sinope. In addition, and this is something that you really start appreciating after listening for longer, while the Jorma is not strictly presenting the maximum in terms of chiseled-rock-kind of incisiveness, there is a decidedly “human” and organic quality to its presentation. The cable has a way of instilling the desire to sink into the music and just keep on listening whilst the music flows entirely naturally. I’d be tempted to use the term “analog” if that wouldn’t conjure associations with overt lushness or rich creaminess.

Many USB cables that sound “pleasant” actually add smoothness and in doing so reduce PRaT and the overall excitement. But the Jorma is far from mellow and there is no added warmth or smoothness, just a higher degree of fluidity while the presentation remains fast-paced and my tapping foot is evidence of great rhythm. In fact, while the FTA is more incisive which is great for predominantly transient-driven music, the Jorma is more agile, which also works very favorably for the overall propulsion. It’s really two rather different yet both rather fascinating presentations.

Whilst the Jorma USB Reference cable is certainly well-paced and tight enough, I would definitely not judge it to be lean by any stretch of the imagination. This presents us with two characters that appear different, but are also similar. Like the AES/EBU cable, the USB cable leaves no detail behind and it is very transparent and neutral, yet also delicate and natural.

With the Jorma USB Reference, there is never the impression of trading one quality for another and that is really the best compliment that I can give a cable.

I started this review by stating that the Jorma USB Reference cable is getting rave reviews and that I was interested to find out what all the fuss is about. So, is it something special? Well, yes indeed! This is a costly cable but it offers a unique proposition with its presentation that is fluid, natural, smooth, and unforced yet clean and neutral as well as articulate, lively, and well-paced. The longer I listened with this cable, the less I was thinking of the cable and instead relaxing into the music. Importantly, it handles all styles well, whether seductive soul or upbeat R&B. With the Jorma USB Reference cable, there is never the impression of trading one quality for another and that is really the best compliment that I can give a cable.

Link do recenzji: Jorma USB Reference – Hifi-Advice