Po wpięciu łączówki nie zaszła w dźwięku zmiana o skali proporcjonalnej do półki cenowej kabla. Mogła się podobać elegancja niuansów, ogólna kultura, brak agresji i ujmująca płynność. Łączówka nie ingerowała zbytnio w brzmienie, a swoją obecność w torze zaznaczała bardzo subtelnie. Dodanie kabla głośnikowego tę subtelność anulowało. Zmiany szły w tym samym kierunku, tyle że zdecydowanie dalej. Teraz było słychać celebrowanie wybrzmień, zmiękczenie basu, zaokrąglenie konturów w średnicy i pewną aurę melodyjnego poluzowania kontroli w prawie całym paśmie. Przed efektem nadmiernego przyciemnienia całości chroni lekkie uprzywilejowanie niższych sopranów. Dźwięk charakteryzuje dostojne tempo i łatwość, z jaką muzyka wypełnia pomieszczenie odsłuchowe. Kable Origo ułatwiają rysowanie sceny z rozmachem, co w połączeniu z dużą masą brzmienia przekłada się na dźwięk powiększony, a nawet panoramiczny. Niewątpliwie największą zaletą Jormy w tym systemie była bardzo dobra przestrzeń i umiejętność oddawania akustyki nagrania.

Okablowanie Jormą Origo zestawu Burmestera przyniosło zgoła odmienny rezultat. Kultura brzmienia nie zredukowała energii ani dynamiki niemieckiego systemu. Świetna stereofonia została teraz bardziej napowietrzona, co przełożyło się na wrażenie znakomitej przejrzystości. Kable rzeczywiście znikały z toru, a kontrolowany bas świetnie współgrał ze zdyscyplinowaną, acz płynną średnicą i finezyjną górą pasma. Wrażenie neutralności było wybitnie high-endowe! Aż trudno uwierzyć, że to samo okablowanie w dwóch różnych konfiguracjach pokazało tak zupełnie odmienne oblicza. Warto też zauważyć, że różnice na korzyść podłączenia Jormy do drugiego systemu występowały także w przypadku samej łączówki, a nie tylko kompletu z głośnikowym. Było więcej powietrza i przejrzystości, świetnie wypadła mikrodynamika. 

Jorma Origo to dobry wybór, pod warunkiem odpowiedniej aplikacji. Rekomendacja do systemów o klasycznym profilu tranzystorowym. 

Link do recenzji: Jorma Origo RCA i XLR – Hi-Fi i Muzyka

I am now listening and seduced by the Swedish Jorma Origo…which in English translates to absolute zero. Absolute zero just happens to be the amount of total interaction, coloration, distortion, noise, and artificiality I detect that the Origo contributes to a cutting edge super reference system like mine. The Origo provides an extraordinary and sonically shattering experience. I hope you love your amps, preamp, speakers, cartridge, phono stage, and CD player because you will hear them naked and revealed as never before when mated with the Origo. No tone controls these! Meaning you may be happy or unhappy with your gear with the Origo, because it will be your gear's innate flaws and colorations you will clearly hear. Or, you may be in nirvana like me, as one audiophile buddy remarked on hearing my system connected with Origo.

The Origo sounds quite unique. Its rendition of neutral is easy to hear and very attractive, but a sonic surprise nevertheless. I hear no added or subtracted dynamics to the musical flow at any frequency, subtle or otherwise. I hear no euphonic glazing or etch no matter how tiny. I hear no subtraction or added color to system definition from what should be there. Dynamics are precisely natural and even-natured top to bottom. The bass is most tuneful and highly detailed down to the lowest note. I can say the same of the mid-band and high-band responses. Ambience retrieval is unequaled. Airiness is unmatched. Imaging is top drawer. It's like driving a brand new Ferrari on a racetrack for the very first time; one you just received as a gift with all taxes prepaid. It's like the sound and temperament of a master tape playing only masters.

Origo is additive and addictive. Each meter added to my reference system demanded another. The combination of two sounded so improved and startling, I added a third. Single-ended or balanced were all just as fine. One meter or five meters long, it didn't matter. I added speaker cables…two and a half meters bi-wire…WOW! The Marten Birds sang and sang and disappeared even further from the room. The diamond tweeters sounded absolutely exquisitely right. The huge Accuton mids were unflappable. The big Accuton woofers were faster and cleaner than ever before. You get the picture. The parade of audiophiles to my home to hear this most amazing and revelatory sound continues.

My favorite reference CD is Dialoghi from Yarlung Records. This faithful recording of a piano and cello, is for me, near perfect. With the Origo, it was in the room; clean and clear. I am convinced that prior to the Origo, no other cable brought me closer to the 'actual' recorded performance. Some cables made it sound more dramatic, and others enhanced ambience or added a lovely golden glow. But the Origo sounded like nothing at all. The instruments existed in space. There was a 'nothing-added' dullness in the reproduction just like you hear from instruments at a live concert from third row center without amplification. Let's call it a musical ease and relaxation. I've never tried wires that performed like these.

Link do recenzji: Jorma Origo XLR i RCA – Positive Feedback

Výšky v „Beauty Queen“ od Roxy Music („For Your Pleasure“ | 1999 | nahráno 1973 | EG | 0724384744922) mají občas tendenci k říznějšímu stylu a propojení systémem kabelů Origo je nesmírně zkultivovalo. Jako kdyby tu ubylo nutkavosti, zato přibylo elegance, zároveň tu však bylo mnohem více odstínů a nuancí. Kovové zvonění je mnohem přirozenější, suverénně zřetelné a přesto nijak zdůrazňované. Vše se pocitově znamenitě uklidní, „srovná“ a získá běžně neslýchanou organičnost. Možná ne suše věcnou a civilní, ale za každých okolností krásnou.

V Debussyho „Assez vif et bien rythmé“ ze „Smyčcového kvartetu, op. 10“ (Carmina Quartet | 1992 | Denon | CO-75164) jako kdyby se po přepojení kabelů na Jorma Origo rozpustila jakákoliv známka techničnosti a mechaničnosti, zůstal zvuk šlapající měkce a s velkou váhou. Mikrodynamika možná nemá švih jako šlehnutí biče, ale přesto působí velice přirozeně, ochotně, není to dramatická údernost, ale bohatá, šťavnatá plynulost. Zvuku je prostě hodně, obtéká vás a zalévá – přitom pohodově kontrolovaný. Jemné tóny jsou delikátně šeptavé a když se do toho čtveřice hráčů opře, pocítíte to snadno a bohatě. Origo, zdá se, poctivě ukazují charakter jednotlivých částí řetězce a nechávají je plně vyplout na povrch.

Velmi zajímavé je podání detailů a rozkrytí nahrávky systémem, v němž signál proudí přes Jorma Origo. Housle Julie Fischer, která skutečně „maká“ při přehrávání Paganiniho efektní „No. 1 in E major“ z cyklu „24 Caprices“ (2010 | Decca | 0028947822745), byly obklopeny skvělým množstvím vzduchu, plasticky vykreslené a přitom tak krásně, nádherně nenásilné, zvuk plyne naprosto bez nucenosti a tlaku. Je to šarmantní reprodukce, ale se vším všudy, dalo by se říct. Dokonce bez problémů vnímáte, odkud ten který tón jde, jako byste viseli ušima na špičce snímacího mikrofonu.

Bravurní bylo též podání prostoru nahrávky „Indigo Dreamscapes“ Jacka DeJohnetta, Pata Methenyho, Herbie Hancocka a Davea Hollanda („Parallel Realities Live…“ | 1993 | Jazz Door | JD 1251/52) z jednoho z nejzábavnějších jazzových koncertních záznamů, co známe. Super homogenní scéna je měkce nenásilná a přesto naprosto určitá, usazená, přehledná a vše se propojí tak, že reprosoustavy naprosto zmizí z vaší pozornosti. Vše se zdá být organizované způsobem, který se špatně popisuje technickými termíny, prostě protože je to naprosto nemechanický zvukový projev, určený jen a právě vaší sestavou a nahrávkou.

Není skutečně jednoduché vtělit do slov záživnost, s jakou se hudba na naší sestavě díky Jorma Origo kabelům poslouchala. Jako kdyby v „The Logical Song“ od Supertramp („Breakfast in America“ | 2010 | nahráno 1979 | A&M | 0600753304372) všechno nejen uklidnilo, ale současně také otevřelo a získalo šmrnc. Jakmile se začnete soustředit na jednotlivosti, vlastně to úplně nejde, protože hudba vás naláká zpět k celku, k podstatě a ke svému obsahu, ne formě. Najednou je snadné strávit poslechem naprosto libovolný čas, nic vás netlačí, je to naopak nesmírně komfortní a přesto se nezdá, že by tomu něco chybělo i z technické stránky.

Link do recenzji: Jorma Origo XLR i RCA – Hi-Fi Voice

Link: Jorma Origo XLR i RCA – Hi-Fi Voice – Reference